W dniach 21 i 28 stycznia 2023 roku w domu księży i braci paulistów we Lwowie, przy ul. Kutowej 5 odbyły się kolejne dwa spotkania sympatyków kultury chrześcijańskiej. Po wcześniejszym omówieniu objawień fatimskich, historii sanktuarium maryjnego w Kodniu, poszczególnych elementów Mszy św. oraz przybliżeniu postaci płk. Ryszarda Kuklińskiego i dr Haliny Szwarc przyszła kolej króla Jana III Sobieskiego(1629–1696).W szczególności zaś chodziło pogłębienie wiedzy na temat roli, jaką odegrał w zachowaniu chrześcijańskiej tożsamości Europy.

Główną treścią spotkań była wiktoria wiedeńska z 12 października 1683 roku. Wtedy to oblegany przez wielotysięczną armię Turków Wiedeń bliski był kapitulacji. W ostatniej chwili przybył z odsieczą polski król i szala zwycięstwa przechyliła się na stronę zjednoczonych sił chrześcijańskich.

Jak się dowiedzieliśmy, obok Jana III Sobieskiego do zwycięstwa nad Turkami walnie przyczynił się włoski kapucyn, bł. Marco d’Aviano (1631–1699). Był on duchowym przywódcą zjednoczonych sił chrześcijańskich. Ponadto swoją, jakże istotną rolę odegrał szlachcic Jerzy Kulczycki (1640–1694), który przedzierając się przez obóz turecki przekazał informację obrońcom Wiednia, aby nie poddawali miasta, gdyż nadchodzi pomoc. Ma on swój pomnik we Lwowie na placu Daniela Halickiego.
Podczas naszych spotkań staraliśmy się również zwrócić uwagę na pamiątki, które pozostały po Janie III Sobieskim we Lwowie i okolicach. Należą do nich m.in.: zamek w Olesku, w którym król się urodził, kamienica na lwowskim rynku, dawna rezydencja królewska w Jaworowie, ogromne obrazy: „Bitwa pod Wiedniem” na zamku w Olesku oraz „Bitwa pod Parkanami” na zamku w Złoczowie. Pierwsze płótno posiada łaciński napis: „Aby nie mówiły narody: gdzie się ich Bóg podziewa?” (Ps 115,2), drugie: „Powiałeś swym tchnieniem i pochłonęło ich morze, poszli na dno jak ołów w niezgłębione odmęty” (Wj 15,10). Oprócz tego warto wspomnieć o głazie na Wysokim Zamku informującym o zwycięstwie wojsk Sobieskiego w bitwie pod Lwowem. Napis na skale jest obecnie mało czytelny, zatem warto go przedstawić w całości: „R.P. 1675, dnia 24 sierpnia na polach Lesienic widocznych z tego wzgórza Jan III Sobieski, król polski, wielki książę litewski, na czele 6.000 polskich rycerzy pokonał 40.000 tatarską ordę, maszerującą na Lwów. Czcząc pamięć bohaterskiego obrońcy, Rada Miasta Lwowa w 200. rocznicę wyzwolenia Wiednia, 12 września 1883 r. położyła ten kamień”.

Nasze spotkania, podobnie jak poprzednie prowadził paulista, brat Adam Szczygieł, za co jesteśmy mu bardzo wdzięczni. Jak zwykle nie zabrakło w nich adoracji Najświętszego Sakramentu wraz z modlitwą w intencji pokoju oraz wszystkich ofiar wojny, wspólnego dzielenia się własnymi refleksjami, smacznego poczęstunku oraz loterii książkowej. Niektórzy z nas stwierdzili, że taka forma wspólnie przeżywanego czasu sprawia, że czują się jak na oazie.
Następnym razem planujemy spotkać się w drugiej połowie lutego bieżącego roku.
Maria Baranowa
Tekst ukazał się w nr 3 (415), 14 – 27 lutego 2023
Source: Nowy Kurier Galicyjski